Het is 22 februari; een mooie woensdagochtend in Groningen. Linda sprint rond 10:45 op haar kekke fietsje met een ontelbaar aantal versnellingen richting Zernike. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw… en er zou meer blauw worden die dag, alleen wist onze Linda dat op dat moment nog niet.

Wanneer Linda zich op de Zonnelaan bevindt, komt daar tegelijkertijd een lesauto van Vriezema uit een zijweggetje rijden. In deze auto (van rijschool Vriezema dus) bevindt zich een nog onbekende vrouw van rond de 18 jaar, woonachtig in (of in de omgeving van) Groningen. Die dag heeft ze alweer haar vijfde rijles. Naast haar zit de instructeur, die zojuist een smakelijk studentachtig object heeft weten te traceren. Zijn aandacht verslapt even wanneer hij zijn zonnebril af moet zetten om alles wat beter te kunnen beoordelen. En met ‘alles’ bedoel ik dus niet de verkeerssituatie, lieve lezertjes.

Linda, die overigens al jaren in het bezit is van een rijbewijs, ziet de lesauto (van Vriezema) aan haar rechterzijde. Een instructeur kent de regeltjes wel, denkt ze nog. Dus vertrouwt ze erop dat ze zonder enig gevaar voor eigen leven rustig door kan fietsen.

Het meisje in de auto (van Vriezema) ziet Linda naderen en laat de koppeling alvast rustig opkomen. Het hoofd van haar instructeur zit nog steeds 180 graden gedraaid aangezien de auto (van Vriezema) geen bewegingen maakt die hem uit z’n baywatch-droom weten te halen. Door een lichte tegenwind racet het mooie fietsje niet zo snel voorbij als onze bestuurster had gehoopt. Dat wordt even remmen. Maar eh.. waar zat de rem nou ook alweer?

Op het moment dat Linda net de auto aan het passeren is, trapt het meisje per ongeluk het gas in, en de lesauto (van Vriezema) schiet het fietspad op. Tegen het toffe fietsje met een ontelbaar aantal versnellingen met daarop… ons verkeersslachtoffertje. De instructeur wordt grof wakker geschud en trapt de rem in.

Maar mooi te laat dus. Linda staat er wat versuft bij, zo tegen de motorkap, en het meisje begint te huilen. Onze stoere meneer Vriezema zit met een paar ‘probleempjes’. Twee getraumatiseerde vrouwen en een gevalletje materiaalschade om precies te zijn. Snel inspecteert hij het fietsje (wat tof wás) en Linda’s beentje (de viezerik), drukt zijn kaartje in haar hand en peert ‘m.

Fiets iets kapot, knietje wat kapot, autootje beetje kapot, zelfvertrouwen van meisje: helemaal kapot. En dan hebben we het nog niet eens over het gevoel wat een blauw bord met een witte letter L bij Linda losmaakt tegenwoordig. En daar zijn er al zo weinig van in Groningen.
Ach, nog één keertje: Rijschool Vriezemaaaaaaaaaaaahhh!!! Vriezemaaaaaaaaaaaahhh!!!!