Jongens en meisjes. Vandaag wil ome Grotpaddestoel het eens met jullie hebben over Gothic. Neen, niet te verwarren met de oude bouwstijl. Ik bedoel hiermee een nieuwe trend onder jongeren. Nu gaan jongeren en trends hand in hand samen. De ene is nog niet verzonnen, het volgende moment is 'ie alweer achterhaald. Maar Gothic schijnt een hardnekkig lot beschoren te zijn. Zoiets als een schimmelinfectie in de intieme delen. Wat is Gothic? Allereerst een muziekstijl. Afkomstig uit de hardrock-scene heeft Gothic zich ontwikkelt tot een stinkend, doodgeboren spin-off  van de metal-variant. Gothic is een muziekstroming die dweept met alles wat duister, satanisch, goor, depressief en dodelijk is. Tot zover niets aan de hand hoor ik jullie denken.

Een T-shirt van Greenpeace. Voorop 'accept positive energy' in het groen. Achterop 'reject negative energy' in het rood. Met een groot verbodsbord erboven afgebeeld. Een koude rilling van negatieve energie schoot door mijn ruggegraat. Het shirt werd natuurlijk gedragen door een bloemenwinkel mevrouw. U kent ze wel, die met die bodywarmers, in zo'n winkeltje tussen de planten. Vaak op het station zodat mensen die veel te laat gaan komen bij hun grote liefde, danwel door de NS, danwel door 'overwerk', een nietszeggend goedmakertje kunnen kopen.

Het is 22 februari; een mooie woensdagochtend in Groningen. Linda sprint rond 10:45 op haar kekke fietsje met een ontelbaar aantal versnellingen richting Zernike. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw… en er zou meer blauw worden die dag, alleen wist onze Linda dat op dat moment nog niet.

Diddl heet het. Ineens was-ie er. Beetje stil, maar toch..wat was hij aanwezig. Als een gek liep hij door mijn kleine woonkamertje. Ik moet toegeven, hij is wat aan de kleine kant. En in het begin wist ik eigenlijk niet wat ik er mee aan moest. Maar goed, je moet alles een kans geven toch? Ook al zag ik samenwonen in eerste instantie niet echt zitten.

Vrijdagavond, tien over half acht. Ergens in de altijd gezellig te maken achterhoek zijn mijn zusje en ik op weg naar de snackbar. Sinds een paar maanden maakt de frituurpan geen onderdeel meer uit van ons huishouden. Dus nu moesten we, net als vroeger, naar de snackbar op de hoek. Zo’n tien jaar terug had deze tent nog eigengemaakte frikadellen en lekkere mayo. En die milkshakes.. Mjummie!

Lekker wat biertjes drinken aan de bar en zonder enige lichamelijke inspanning heel wat meters afleggen. En ondertussen rustig om je heen kijken, op zoek naar het vrouwelijk schoon wat de kroeg hopelijk te bieden heeft. Het lijkt ideaal. Dus zodra de andere kroegen aan hun laatste rondje beginnen begeven de stappers, die nog niet gescoord hebben die avond (of naar hun mening nog niet vaak genoeg), zich naar de Blauwe Engel.

IKEA, maandagochtend half elf. Moet kunnen zou je denken. Het is dan misschien wel zomervakantie, maar wie gaat er nu op maandagochtend naar het populaire woonwarenhuis? Ik hoopte op een antwoord als 'niemand', maar dat was een beetje naief. Dat wist ik stiekem wel, maar zonder die hoop was ik niet uit bed gekropen voor een beetje meubelshoppen. 

Nog precies zes-en-twintig minuten. Dan zullen ze verschijnen, de eerste vier lettertjes van het alfabet, in willekeurige volgorde en elk in verschillende mate. Multiple choice, het kan zo mooi zijn. Je weet dat het goede antwoord er tussen moet zitten, dus een eitje! Ja, dat vond ik ook. Lang geleden.